Japonia i Chiny – wspólne dziedzictwo

W dyskusjach o chińsko-japońskim dziedzictwie wiele jest nieporozumień i powielania nieprawdziwych stereotypów, a pomiędzy środowiskami sinologów i japonistów nierzadko brakuje dialogu. O dziejach znaków chińskich w Japonii, buddyzmie zen, tradycji picia herbaty, sztuce bonsai i bushido rozmawiają japonista Bartosz Wojciechowski oraz sinolog Marcin Jacoby.

Data publikacji: 24.06.2022

W rozmowie biorą udział:

Bartosz T. Wojciechowski

japonista, językoznawca

Marcin Jacoby

sinolog

Posłuchaj również na:

Wspólne tradycje i wzajemne wpływy

Choć historia relacji pomiędzy Chinami i Japonią jest burzliwa, a wzajemne animozje nie słabną, obydwie kultury łączy dużo więcej, niż dzieli. Od pisma znakowego i wzajemnych zapożyczeń językowych, przez architekturę i sztukę, po muzykę i teatr. Na wspólne tradycje można patrzeć z punktu chińskich wpływów kulturowych w Japonii oraz z punktu widzenia wieloaspektowości japońskiej tożsamości, w której wybrane chińskie wzorce zostały przejęte, przetworzone i dalej rozwinięte, stając się elementami kultury rodzimej.

Ekspert

dr hab.

Bartosz T. Wojciechowski

Japonista i językoznawca, ukończył japonistykę na UAM, od kilkunastu lat jest związany z Uniwersytetem Jagiellońskim. Jego główne zainteresowania to lingwistyka kulturowa, a także relacje międzyjęzykowe i międzykulturowe.

Prowadzący

dr hab., prof. USWPS

Marcin Jacoby

Sinolog, tłumacz, literaturoznawca, a także członek europejskiego konsorcjum badawczego China Horizons (DWARC). Ekspert zajmujący się zagadnieniami polityczno-społecznymi regionu Azji Wschodniej, szczególnie Chin i Republiki Korei.

Zobacz biogram