Jak budować autorytet rodzica/opiekuna?
Koncepcji na wychowanie dziecka, było, jest i będzie wiele. Jednak jak w tych wszystkich radach, podejściach, niezawodnych receptach, odnaleźć swój sposób na wychowanie dziecka? W każdym z tych podejść znajdziemy: dbanie o dobro i bezpieczeństwo dziecka oraz przygotowanie go do samodzielnego funkcjonowania w społeczeństwie. Zapewnienie tego dziecku wymaga od rodzica/opiekuna pełni sił i chęci. Brzmi jak wyzwanie? Jak zatem zbudować autorytet rodzica/opiekuna? Na czym się skupić w swoim rozwoju?
Data publikacji: 22.05.2017
Autorka:
Potrzeba relacji
Praktycznie budowanie z kimś relacji to potrzeba relacji. Potrzeba relacji jest w praktyce możliwa do wspierania codziennie. Polega ona na zapewnieniu dziecku emocjonalnej bliskości poprzez:
- wspólnie spędzanie czasu;
- rozmowy o wszystkim, np. o tym dlaczego ziemia się kręci, dlaczego nie mogę wrócić do domu później;
- opisywanie emocji, które pojawiają się w relacji;
- uczenie się nawzajem czytelności emocjonalnej (powiedzenie, że mnie coś złości, cieszy, zachwyca, rozczarowuje i wszystkie inne emocje);
- pomaganie innym (np. wolontariat).
Co to da relacji dziecko rodzic/opiekun:
- wspiera rozwój społeczny m.in. otwartość na innych ludzi;
- pozwala doświadczyć opieki, troski i zainteresowania ze strony innych osób;
- wzajemne zainteresowanie opiniami i przeżyciami;
- dziecko otrzymuje komunikat, że to, co czuje, jest ważne;
- kształtowanie postawy prospołecznej.
Praktyczna wskazówka jak dbać o czytelność emocjonalną: np. „Lepiej poczekaj, czuję się teraz zdenerwowana i nie mam ochoty patrzeć na Twoje wypracowanie. Jak poczuje się lepiej, to chętnie je przeczytam”. Dzięki temu dziecko rozumie powody postępowania rodzica, oraz dowiaduje się o przeżywanych przez niego emocjach. Jednocześnie uczy się od rodzica, jak mówi się o swoich emocjach.
Potrzeba autonomii
Praktycznie samodzielne dokonywanie wyborów co do tego co dla kogoś jest najlepsze, to potrzeba autonomii. Potrzeba autonomii jest w praktyce możliwa do wspierania codziennie. Potrzeba ta wiąże się z poczuciem, że jestem sprawcą zdarzeń. Tym, że oddziałuje na rzeczywistość wokół i ma możliwość wyboru i działam zgodnie z indywidualnymi pragnieniami. Zaczyna się od tego, w co chcesz się ubrać dziś do przedszkola, mówienie, że coś mi nie smakuje, że lubię jeździć na rowerze, lubię książki przygodowe. Dziecko komunikuje swoją potrzebę autonomii, mówiąc: „Ja chciałabym/Ja chciałbym…”.
Jak wspierać rozwój potrzeby autonomii:
- słuchaj,
- rozmawiaj,
- proponuj różne rozwiązania,
- pytaj,
- inspiruj aktywności dziecka do kontaktu z rzeczywistością społeczno-kulturową, przyrodniczą i techniczną,
- zachęcaj do samodzielności i podejmowania nowych wyzwań,
- organizuj współdziałania z rówieśnikami i dorosłymi.
Co to daje relacji dziecko – rodzic/opiekun:
- Umiejętność adaptacji i skuteczność działań w dorosłości.
- Poczucie bezpieczeństwa.
- Chęć do eksploracji świata, bez strachu o popełnienie błędu.
Dbaj o siebie
Budowanie autorytetu w oczach dziecka to bycie autentycznym, spontanicznym, to mówienie o swoich uczuciach, nazywanie ich, rozmawianie o rzeczywistości oraz zapewnienie poczucia bezpieczeństwa.
By wspierać rozwój swojego dziecka, pamiętaj o zadbaniu o samego siebie. Wychowywanie to przygoda, a jak to z przygodą bywa, nie zawsze można się przygotować na wszystkie okoliczności i znać topografię terenu. Dlatego, by dbać o innych, trzeba mieć do tego chęć i siłę.
Przy rozładowanym akumulatorze nawet auto z najlepszym silnikiem nie ruszy w dalszą drogę. Dlatego kluczową kwestią w dbaniu o innych jest zadbanie o samego siebie, o swoje siły i chęci do działania. Dbanie o własną energię i potrzeby, jest dbaniem o przygodę, która nazywa się sztuką wychowania.
Rodzicu/opiekunie, a Ty jak zadbasz o siebie w najbliższym tygodniu?
Czytaj także: Rozwód – 10 przykazań dla rodziców
Autorka
Psycholożka społeczna, dyplomowana trenerka grupowa, specjalistka w zakresie rozwoju kompetencji oraz psychoedukacji. Na Uniwersytecie SWPS prowadzi zajęcia m.in. z zakresu komunikacji, autoprezentacji, umiejętności pracy z grupą, psychologii w edukacji i wychowaniu.