Depresja nastolatków
„Jesteś młody – co ty możesz wiedzieć o smutkach lub depresji? Weź się w garść, uspokój się i ciesz życiem” – tak często mówią rodzice do swoich dzieci, które cierpią na depresję. Jednak żadna komenda nie uleczy czegoś, co jest chorobą. Depresja młodzieńcza nie jest ani niczyją winą, ani słabością charakteru czy inną negatywną cechą młodego człowieka. Powinni o tym pamiętać szczególnie dorośli opiekujący się dziećmi – rodzice, pedagodzy i nauczyciele. Pamiętajmy, że dzieci i młodzież zawsze trzeba traktować poważnie.
Data publikacji: 20.02.2019
W rozmowie biorą udział:
Z rozmowy dowiesz się:
- Czy depresja wśród dzieci i młodzieży różni się czymś od tej, na którą cierpią dorośli?
- Dlaczego coś, co nazywamy buntem nastolatka, może być objawem choroby?
Poważna choroba, „niepoważne” objawy
Depresja młodzieńcza objawia się nieco inaczej niż u dojrzałych ludzi, przede wszystkim, jeśli chodzi o nastrój. U dorosłych jest to smutek i przygnębienie, a u dzieci przede wszystkim irytacja, złość, osłabienie pamięci (co wiąże się z gorszymi wynikami w nauce) i różne objawy somatyczne (bóle głowy, brzucha, zaburzenia odżywiania i snu). Nastolatkowie chorzy na depresję przeżywają tzw. bunt nastolatka. Najbardziej alarmujący powinien być symptom, że dziecko/nastolatek twierdzi, że jego życie nie jest niczego warte – ma myśli samobójcze. To jest niezwykle groźne. Opiekunowie nie mogą bagatelizować takich komunikatów. Przez niedostateczną edukację dotyczącą depresji, najmłodsi często są jednak lekceważeni. Polska jest na niechlubnym 2. miejscu w Europie, jeśli chodzi o udane samobójstwa wśród dzieci i młodzieży...
Ekspertka
Psycholożka i psychoterapeutka dzieci i młodzieży, interesuje się psychopatologią dzieci i młodzieży ze szczególnym uwzględnieniem ADHD i zaburzeń lękowych. Zajmuje się psychoterapią dzieci i młodzieży oraz poradnictwem dla rodziców.
Prowadząca
Psycholożka, psychoterapeutka poznawczo-behawioralna, psychoedukatorka. Naukowo zajmuje się związkiem pomiędzy oczekiwaniami społecznymi, podstawowymi potrzebami psychologicznymi i zmianami w zakresie cech osobowości na przestrzeni życia, bada percepcję zmian i ich wpływ na dobrostan.