Zdrowy dorosły w relacjach z rodzicami – terapia schematu
Relacje z rodzicami kształtują naszą samoocenę, sposób budowania więzi i umiejętność radzenia sobie z emocjami. To w dzieciństwie uczymy się, czym jest bliskość, bezpieczeństwo, akceptacja lub jej brak. Nic dziwnego, że w ramach procesu terapeutycznego często wracamy do tych fundamentów, przyjmując, że nierozwiązane konflikty, emocjonalne zaniedbania czy szkodliwe postawy dorosłych mogą rzutować na nasze późniejsze wybory. Warto jednak w tym procesie zachować zdrowe proporcje, by z kolei nie wpaść w pułapkę obarczania rodziców winą za wszystkie życiowe niepowodzenia i nie zwolnić się z odpowiedzialności za własne życie.
Data publikacji: 25.03.2025
W rozmowie biorą udział:
Z rozmowy dowiesz się:
- Dlaczego podczas terapii rozmawiamy o rodzicach?
- Jakie nieadaptacyjne schematy powstają najczęściej w ramach kontaktów z rodzicami?
- Czy celem terapii może być poprawa relacji z rodzicem?
- Czy w czasie terapii relacje pacjenta z rodzicami mogą się pogorszyć?
- Co robić po zakończeniu terapii?
- Czy zdarza się, że pacjent decyduje się zakończyć relacje z rodzicami na skutek procesu terapeutycznego?
- Czy, a jeśli – tak, to jak rozmawiać z rodzicami o tym, co się dzieje podczas terapii?
- Czy dorosła osoba może przyjść na terapię razem ze swoim rodzicem?
Prowadząca
Absolwentka psychologii na Uniwersytecie SWPS, certyfikowana psychoterapeutka poznawczo-behawioralna. Współzałożycielka wrocławskiej Poradni Zdrowia Psychicznego Na Lepsze.
Ekspertka
Psycholożka, certyfikowana psychoterapeutka poznawczo-behawioralna, certyfikowana terapeutka oraz superwizorka/trenerka terapii schematu. Pracuje z dorosłymi, specjalizując się przede wszystkim w terapii zaburzeń osobowości powstałych na skutek doświadczenia trudnych lub traumatycznych zdarzeń w dzieciństwie i w okresie dorastania, oraz w terapii par.