Czy zakazy smartfonów mają sens? Ochrona młodych vs. cyfrowa panika
Wielu rodziców odczuwa zaniepokojenie, obserwując swoje dziecko wpatrzone w ekran smartfona i całkowicie wyłączone z innych aktywności. Trudno się temu dziwić, bo tak wiele mówi się o tym, że uzależnienie od mediów społecznościowych stanowi zagrożenie dla rozwijającej się psychiki podatnej na mechanizmy dopaminowe (wewnętrzny system nagrody skłaniający do powtarzania czynności wywołujących przyjemność). Z drugiej strony, rozsądne korzystanie z technologii może być wsparciem w edukacji, źródłem rozrywki i narzędziem interakcji społecznych. W odpowiednich okolicznościach media społecznościowe wzmacniają nawet kompetencje społeczne, pomagając w budowaniu relacji, podtrzymywaniu kontaktu z rówieśnikami i rozwijaniu umiejętności komunikacyjnych. Czy więc jest się czego bać?
Data publikacji: 25.03.2025
W rozmowie biorą udział:
Z rozmowy dowiesz się:
- Jak nie ulec cyfrowej panice i rozpoznać rzeczywiste zagrożenia?
- Czy zakaz używania telefonów komórkowych w szkołach i innych przestrzeniach ma sens?
- Czy intensive parenting (intensywne rodzicielstwo) to ważny kontekst dla tej dyskusji?
- Jakie błędy najczęściej popełniają dorośli w interpretacji zachowań cyfrowych młodzieży?
- Co młodzi ludzie mówią o swoich doświadczeniach z mediami społecznościowymi?
- Jak sami postrzegają wpływ technologii na swoje życie?
- Jakie są największe słabości/wyzwania metodologiczne w badaniach nad wpływem mediów społecznościowych?
- Dlaczego badania naukowe tego obszaru mogą wykazywać sprzeczne wyniki?
- Na co zwracać uwagę przy analizie medialnych doniesień o wynikach tego typu badań?
Prowadzący
Psycholog i neurokognitywista – naukowo zajmuje się problematyką metodologii i pomiaru, wykorzystaniem sztucznej inteligencji w badaniach oraz zieloną transformacją. Od kilkunastu lat pracuje dla biznesu, projektując i realizując projekty B+R w startupach oraz współpracując jako konsultant z wieloma firmami.
Osoby eksperckie
Doktor nauk humanistycznych w zakresie psychologii, członkini Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczo-Behawioralnej, European Association for Behavioural and Cognitive Therapies (EABCT), Polskiego Towarzystwa Etologicznego oraz Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Członkini-założycielka i wiceprezeska zarządu Stowarzyszenia „Wspólne Podwórko”.
Medioznawca, kulturoznawca, badacz, doktor nauk humanistycznych i wykładowca związany z Uniwersytetem SWPS. Specjalizuje się w problematyce cyfrowego dorastania i praktyk medialnych młodych osób.