Psychologiczne oblicza samotności

Jedni na nią narzekają, drudzy nawet ją lubią. Wiąże się z uczuciami lęku, straty, bezradności, tęsknoty i jednocześnie pełną autonomią, niezależnością, wolnością. Samotność, bo o niej mowa, ma wiele oblicz.

Data publikacji: 9.08.2019

Prelegentka:

Zofia Dołęga

psycholożka

Posłuchaj również na:

Z wykładu dowiesz się:

Czy samotność może być w naszym życiu czymś dobrym?
Z czego wynika?
Co ją wzmacnia?
Dlaczego stajemy się samotni?
Czym różni się samotność od „bycia samemu”?
Jaki wpływ na jej odczuwanie ma dziś internet?
Dlaczego szukamy bliskich relacji w sieci?

Czy sam oznacza – samotny?

Badania dowodzą, że na całym świecie wzrasta liczba osób żyjących w pojedynkę (singli), a utrzymanie relacji (przyjaźni czy miłości) dla wielu osób staje się trudnością. Samotność jest doświadczeniem uniwersalnym, choć nie zawsze uświadomionym. Doświadcza jej każdy z nas. Ludzie, skarżąc się na nią, często koncentrują się na własnych niezaspokojonych potrzebach i przykrych przeżyciach. Rzadziej natomiast dostrzegają ten problem u innych. Jak zauważają psychologowie, samotność często wcale też nie wiąże się ze stanem strice pozostawania w odosobnieniu czy osamotnieniu...

Prelegentka

dr hab., prof. Uniwersytetu SWPS

Zofia Dołęga

Psycholożka i nauczycielka dyplomowana w systemie szkolnictwa powszechnego. Specjalistka w zakresie psychologii rozwojowej, edukacyjnej, stosowanej psychologii rozwoju i psychopatologii rozwoju psychicznego dzieci i młodzieży, a także psychometrii i diagnostyki psychologicznej dla celów wychowawczo-klinicznych.

Zobacz biogram