Paradoksy samotności psychologicznej
Występuje w każdej kulturze, na każdej szerokości geograficznej, niezależnie od wieku, statusu materialnego czy społecznego. Samotność – bo o niej mowa, może mieć wiele rodzajów: od międzyludzkiej, metaforycznej, przez emocjonalną, egzystencjalną, po erotyczną i w komunikacji międzyludzkiej.
Data publikacji: 19.09.2019
Prelegentka:
Z wykładu dowiesz się:
- W jakie sfery życia samotność niepostrzeżenie się wkrada?
- Jakie paradoksy się z nią wiążą?
- Czy istnieje osobowość samotnicza?
- Czy samotnik postrzega siebie w adekwatny sposób?
- Jak radzić sobie z poczuciem osamotnienia?
Samotność w blasku fleszy, czyli syndrom Marilyn Monroe
„Samotnym jest się także wśród ludzi”, jak pisał w „Małym Księciu” Antoine de Saint-Exupéry. To jeden z paradoksów samotności, zwany „paradoksem oczywistej nieoczywistości”, mówiący o tym, że wielu z nas ma dostęp do dużej sieci społecznej, ale nie wykorzystuje jej w sposób dla siebie satysfakcjonujący. Mamy wielu przyjaciół, rodzinę, udane relacje koleżeńskie i zawodowe, a mimo to czujemy się opuszczeni. Obrazuje to tzw. syndrom Marilyn Monroe. Sukces, uroda, bogactwo, zainteresowanie mediów i fanów nie sprawiły, że aktorka czuła się kochana, zrozumiana, komuś bliska. Świecąc w blasku fleszy, cierpiała na głębokie poczucie samotności i izolacji. Warto wiedzieć, że odczuwanie samotności jest dla naszego zdrowia psychicznego ważną informacją, uczuciem, które ma wielki wpływ na nasze życie i może prowadzić do licznych zaburzeń.
Prelegentka
Psycholożka i nauczycielka dyplomowana w systemie szkolnictwa powszechnego. Specjalistka w zakresie psychologii rozwojowej, edukacyjnej, stosowanej psychologii rozwoju i psychopatologii rozwoju psychicznego dzieci i młodzieży, a także psychometrii i diagnostyki psychologicznej dla celów wychowawczo-klinicznych.
